-Come on, Fran runs, hurry! Do not stop!
- What do you think I'm doing, David?  My leg hurts me a lot.
- Do you think he will go after us?
- No, I hope. ¡Ufff! What a scare! I thought I was dying.
- I told you we should not enter into the old school. The teacher told us that we never come close to there.
-  I know, but this is more fun than doing homework. Besides,  when do you heed  the teacher?. Tomorrow we will tell it our friends and when we will go out of school we will come back again.
- Are you crazy? I am not return there.
- The teacher also told us that children should be curious and we always ask ourselves the cause of things. Well, that's what we´ll do. Are not going to heed your teacher?
- No one understands you. Well, if so, then. But we should be careful, if our parents find out about it, we will be punished in summer.

 That night I could not sleep. My leg hurts me a lot but I did not want to say anything at home. My parents told me many times that I am should not close to the old school. It was best keep my trap shut.
To the surprise of my mother, I got up very early and went to school quickly. David was waiting at the door. Sure he had not hit the eye.
Finally, the doorbell rang and we went to recess. Luis, Isabel, Beatriz sat on the stairs.

Come on! We are impatient. What was so important that you have to tell us?
- Yesterday we went to the old school, "said David playing the brave.
- Really? But you know its very dangerous. Is in ruins for years.
- We saw a window open, it seemed strange and decided to find out what happened. Jump the fence and ... enter through the window.
- I fell and look what I did in the leg- I said showing them my bruise.  But it does not hurt.
- And what happened then? What was inside? Did you see anyone ?....
- Well, well, quiet. Wait a moment. 
- The hallway was very dirty, full of glass and litter everywhere. The walls were still painted with hearts, names and some very big insult that better not repeat. Chair had broken and the remains of cabinets and thousands of papers on the floor. I think there was rats, sure!
But we continue to the end of the hallway and come to class of 5º. The light was turned on. How could there still light?. The door was open. Push a little and do you know what we saw?
The class was clean and orderly. Neither our class is so clean. Seemed brand new desks and books were up on the shelves. On the table of the teacher there was a can with pencils and some chalks.

 And then we heard the voice. A hoarse voice of someone who seemed very angry. We went out and we ran to hide behind a piece of wardrobe. From our hiding place we saw the class through the open door. There was no one but we still hear the terrible screams and voices. Suddenly the door was closed so strongly that we take to run. Get out in the opposite.
  It Does not seem odd to you? An deserted school for many years, which falls for and one of the classes  clean and orderly ...
- It gives a little afraid, the truth, "said Bea.
- Well, if you do not want  does not come .- Luis said. I will join!.
- Come on Bea, sure you turn right. I'm going! - Isabel said quietly.
- This afternoon, when leaving the school, stayed in the kiosk in the square in front of the school..

- Ok we meet there. Bye.                                       GO TO SECOND PART

-         ¡Vamos, corre Fran, deprisa! ¡ No te pares!

-         ¿y qué crees que estoy haciendo, David? Es que me duele mucho la pierna.

-         ¿Tú crees que nos seguirá?

-         Creo que no. ¡Ufff! ¡Vaya susto! Creí que me moría.

-         Te dije que no debíamos entrar en la vieja escuela. El profe nos dijo que nunca nos acercáramos allí.

-         Ya, pero esto es más divertido que hacer deberes. Además, ¿desde cuando haces caso tú al profe?. Mañana en el recreo se lo contaremos a la panda y  al salir del cole volveremos.

-         ¿Estas loco? Yo ahí no vuelvo a entrar.

-         El profe también nos dijo que debíamos ser niños curiosos y que siempre nos preguntemos el porqué de las cosas. Pues eso es lo que haremos. ¿No vas a hacer caso a tu profe?

-         No hay quien te entienda. Bueno, si es así, vale. Pero habrá que tener cuidado, si nos pillan nuestros padres, nos castigarán sin salir en todo el verano.

 Esa noche no pude dormir.  La pierna me dolía horrores pero no quise decir nada en casa.  Mis padres me habían dicho muchas veces que no me acercara a la vieja escuela.  Lo mejor era no abrir el pico.

Para sorpresa de mi madre, me levanté muy temprano y llegué al colegio rápidamente. David estaba en la puerta esperándome. Seguro que él tampoco había podido pegar ojo.

 Por fin, sonó el timbre y salimos al recreo.  Luis, Isabel, Beatriz se sentaron en las escaleras.

-         Venga, contad ya. Estamos impacientes. ¿Qué era eso tan importante que tenéis que contarnos?

-         Ayer fuimos a la vieja escuela- dijo David haciéndose el valiente.

-         ¿De verdad? Pero eso dicen que es muy peligroso. Está en ruinas desde hace años.

-         Vimos una ventana abierta; nos pareció extraño y  decidimos averiguar qué pasaba. Saltamos la valla y ... entramos a través de la ventana. 

-         Yo me caí y mira lo que me hice en la pierna- dije enseñando el moratón que tenía.  Pero ya no me duele.

-         ¿Y qué paso luego? ¿Qué había dentro? ¿Vistes a alguien?....

-         Bueno, bueno, tranqui,  todo a su tiempo.

-         El pasillo estaba muy sucio, lleno de cristales y basura por todos sitios. Las paredes seguían pintadas con corazones, nombres y algunos insultos muy gordos que mejor no repetir.  Había silla rotas y restos de armarios, y miles de papeles por el suelo.  ¡Seguro que hay hasta ratas!

Pero seguimos hasta el final del pasillo y llegamos a la clase de 5º. La luz estaba encendida. ¿Cómo era posible que aún hubiera luz?. La puerta estaba abierta. Empujamos un poco y ¿sabéis lo que vimos?

La clase estaba limpia y ordenada. Ni nuestra clase está tan limpia nunca. Los pupitres  parecían recién estrenados y hasta había libros en las estanterías.  En la mesa de profe encontramos un bote con bolis y lápices y algunas tizas.

  Y entonces escuchamos la voz. Una voz  ronca de alguien que parecía muy enfadado.  Salimos corriendo y nos ocultamos detrás de un trozo de armario.  Desde nuestro escondite veíamos la clase a través de la puerta abierta. No había nadie pero seguíamos oyendo los terribles gritos y voces. De pronto se cerró la puerta con tanta fuerza que echamos a correr.  Conseguimos salir por donde habíamos entrado.

 ¿No os parece raro? Una escuela abandonada hace años, que se cae de vieja y una de las clases tan limpia y ordenada...

-         Da un poco de miedo, la verdad- dijo Bea.

-         Bueno, el que no quiera que no venga.- dijo Luis. ¡Yo me apunto!.

-         Vamos Bea, seguro que lo pasamos bien. ¡Yo voy!-  dijo Isabel en voz baja.

-         Esta tarde, al salir del cole, quedamos en el kiosko de la plaza que hay enfrente de la escuela.  Nos vemos allí, adiós.

LEER SEGUNDA PARTE

GRIEGO

Έλα, Fran τρέχει, βιάζεται! Μη σταματάτε!
- Ποια είναι η γνώμη σας κάνω, Ντέιβιντ; Πονάει μου το πόδι.
- Πιστεύετε ότι θα πάμε μετά από εμάς;
- Οχι, ελπίζω. ¡Ufff! Τι τρομάξουν! Νόμιζα ότι είχε πεθάνει.
- Σου είπα δεν θα πρέπει να αρχίσουν το παλιό σχολείο. Ο δάσκαλος μας είπε ότι ποτέ δεν πλησιάζουν εκεί.
- Το ξέρω, αλλά αυτό είναι πιο διασκεδαστικό από ό, τι κάνει στο σπίτι. Εξάλλου, όταν σας προσέξει ο δάσκαλος;. Αύριο θα πω ότι οι φίλοι μας και όταν θα πάει το σχολείο, θα επιστρέψω και πάλι.
- Είσαι τρελός; Δεν υπάρχει επιστροφή.
- Ο δάσκαλος μας είπε επίσης ότι τα παιδιά θα πρέπει να είναι περίεργος και πάντα να θέτουμε στους εαυτούς μας την αιτία των πραγμάτων. Λοιπόν, αυτό είναι που θα κάνουμε. Δεν πρόκειται να λάβουν σοβαρά υπόψη σας δάσκαλος;
- Κανείς δεν σας καταλαβαίνει. Λοιπόν, αν ναι, τότε. Αλλά θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, αν οι γονείς μας μάθετε γι 'αυτό, θα πρέπει να τιμωρηθεί το καλοκαίρι.

Εκείνο το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθεί. Το πόδι μου πονάει πολύ, αλλά εγώ δεν ήθελα να πω τίποτα στο σπίτι. Οι γονείς μου μου είπε πολλές φορές ότι δεν θα πρέπει να είμαι κοντά στο παλιό σχολείο. Θα ήταν καλύτερο κρατήσει παγίδα μου κλειστό.
Προς έκπληξη της μητέρας μου, ξύπνησα πολύ νωρίς και πήγε στο σχολείο γρήγορα. David περίμενε στην πόρτα. Σίγουρα δεν είχε χτυπήσει στο μάτι.

Τέλος, το κουδούνι rang και πήγαμε για διακοπές. Luis, Isabel, Beatriz Σάββατο στις σκάλες.

Έλα! Είμαστε ανυπόμονοι. Τι ήταν τόσο σημαντικό που έχετε να μας πείτε;
- Χθες πήγαμε με τον παλιό σχολείο », είπε ο David παίζει γενναίων.
- Αλήθεια; Αλλά ξέρεις το πολύ επικίνδυνο. Είναι σε ερείπια για χρόνια.
- Είδαμε ένα παράθυρο ανοικτό, φαινόταν παράξενο και αποφάσισε να μάθει τι συνέβη. Μετάβαση της περίφραξης και ... εισέρχονται μέσω του παραθύρου.
- 'Επεσα και κοίτα τι έκανα και στο πόδι μου, μου είπε δείχνοντας τους μώλωπα. Αλλά αυτό δεν βλάπτει.
- Και τι έγινε τότε; Ποιος ήταν μέσα; Είδες κανέναν ?....

Καλά, καλά, ήσυχη. Περιμένετε ένα λεπτό.
- Ο διάδρομος ήταν πολύ βρώμικο, γεμάτο ποτήρι και αχυροστρωμνής παντού. Οι τοίχοι ήταν ακόμη ζωγραφισμένο με την καρδιά, τα ονόματα και μερικά πολύ μεγάλη προσβολή ότι καλύτερα να μην επαναλάβω. Πρόεδρος είχε σπασμένα και τα ερείπια των καταψυκτών και χιλιάδες έγγραφα σχετικά με το λόγο. Πιστεύω ότι υπήρξε αρουραίους, βέβαια!
Αλλά θα συνεχίσει να το τέλος του χωλ και να καταλήξουμε σε κατηγορία 5 º. Το φως ήταν ενεργοποιημένος. Πώς θα μπορούσε να υπάρχει ακόμη το φως;. Η πόρτα ήταν ανοιχτή. Σπρώξτε λίγο και ξέρετε τι είδαμε;
Η τάξη ήταν καθαρό και τακτικό. Δεν μας τάξη είναι τόσο καθαρά. Φαινόταν ολοκαίνουργια γραφεία ήταν μέχρι και βιβλία στα ράφια των καταστημάτων. Στο τραπέζι του δάσκαλου υπήρχε μπορεί με μολύβια και κάποια chalks.

Και τότε θα ακουστεί η φωνή. Μια φωνή βραχνός κάποιον που φαινόταν πολύ θυμωμένος. Πήγαμε και εμείς έτρεξε να κρυφτεί πίσω από ένα κομμάτι ντουλάπα. Από τη δική μας κρησφύγετο είδαμε στα χαρακτηριστικά της κατηγορίας, με την ανοιχτή πόρτα. Δεν ήταν ένα, αλλά εξακολουθούμε να ακούμε τις φοβερές κραυγές και φωνές. Ξαφνικά, η πόρτα ήταν κλειστή τόσο έντονα που θα χρειαστεί για την εκτέλεση. Βγες έξω προς την αντίθετη.
   Επίσης, δεν φαίνεται περίεργο σε σας; Ένα εγκαταλειμμένο σχολείο για πολλά χρόνια, το οποίο ανήκει και για έναν από τους κλάδους των καθαρών και ομαλή ...

- Δίνει λίγο φοβάστε, την αλήθεια », είπε ο Δείτε.
- Λοιπόν, αν δεν θέλετε δεν προέρχεται .- Luis είπε. Θα συμμετάσχετε!.
- Έλα BEA, βέβαιος ότι θα στρίψετε δεξιά. Πάω! - Isabel είπε ήσυχα.
- Σήμερα το απόγευμα, όταν εγκαταλείπουν το σχολείο, έμειναν στο περίπτερο στην πλατεία μπροστά από το σχολείο ..
- Εντάξει θα συναντηθούμε εκεί. Αντίο.